Matagal na din pala akong hindi nakakapost. Hehehe Ano ba yan, kabago-bago pa lang ng blog, di pa ma-maintain. Hahaha :) Anyways, i'll just continue my testimony on my next post. Gusto ko lang kasing ibahagi ang isa sa pinaka-paborito kong verses sa bible: Sabi sa 1 Samuel 16:7, Man looks on the outward appearance, but the Lord looks on the heart. Amen?

God's grace :)

So far, my first post :)

I just want to share to you guys, my testimony :)

Sa tuwing magpapatotoo ako sa simbahan, minsan naiisip ko na sana dati na lang akong adik o di kaya ay rebelde, para naman pag nagpatotoo ako kung paano binago ng Diyos ang buhay ko ay talagang mahahamon sila at mapapatunayan nila na nagbabago ng buhay ang Diyos at talagang buhay Siya.

*pause. Ang sarap ipagsigawan ng pag-ibig ng Diyos, naiiyak tuloy ako.*

I was 16 years old when i decided to commit and walk with God. Isang youth fellowship last May 2008 ang dinaluhan ko and at the end of the service, i finally decided. I told God, "Lord, tulungan mo po ako na lumakad kasama ka. Na maging Panginoon ka ng buhay ko." :) That was one of the happiest days in my life.

5 years na akong namumuhay bilang kristiyano. Alam ng lahat na hindi madali, lalo sa'kin na nag-iisang born-again christian sa pamilya. Nandiyan yung sarado na lahat ng pinto at gate at wala akong ibang magawa kundi mag-over the bakod. Maraming gawain ang iniyakan ko muna bago ako makadalo, ilang salita na din mula sa pamilya ko ang dumurog sa puso ko at maraming kaganapan sa buhay ko ang nagpalamig sa aking pag-ibig sa Diyos.

***to be continued***